نه مثل فلان نه مثل بهمانی باش

نه هندی صرف نه خراسانی باش

اینها همه حرف است از این پس ای شعر

هر طور خودت صلاح می دانی باش

تابستان 91

گفتندبه هم "مدفن حجربن عدی"

رفتند پی جُستن حجربن عدی

ناگاه به یاد گنج انداخت مرا

از خاک درآوردن حجربن عدی

اردیجهنم۹۲

هر لحظه هرآنچه هرکجا دل با توست پـر کردن دسـت های سائــل با تـوست حــاشـا کــه دوای دردهـــــــایـم نـشوی حــالــا کــه شـفای متـوکل با توست* بهار ۹۱ *** *- طبیب نگاهی به زخم پهلوی متوکل انداخت و گفت ای خلیفه، این زخم به دلیل عفونت زیادی که در آن جمع شده، روز به روز ورم اش بیشتر می شود متوکل ناله ای کرد و گفت فکر چاره باشید که این درد مرا از پای در می آورد طبیب نگاهی به صورت رنگ پریده متوکل انداخت و گفت باید سر زخم را بشکافیم تا عفونت بیرون بیاید سر زخم را بشکافید؟ من همین طور هم آرام و قرار ندارم، چه رسد به این که بخواهید چاقو را به زخم نزدیک کن

پيدا پيدا هميشه پيدا هستند

خورشيد تمام وقت دنيا هستند

آن عده كه درخاطره ها مي مانند

هر چند كه نيستند اما هستند*

شهريور 91

***

*- در غربت مرگ بيم تنهايي نيست

ياران عزيز آن طرف بيشترند

مسيح كاشاني

همراه عصا چشم سپيد آمده بود

با ضعف تن انگار كه بيد آمده بود

يعقوب بگوييد چه حالي مي شد

يوسف اگر از مصر شهيد آمده بود

ارديبهشت 92

دریای رود رودِ عزا در تلاطمی از شهر ساوه گریه کنان راهی قمی تنها کسی که مانده از این کاروان تویی تنها صدای ناله ی بعد از تهاجمی ازبس که داغ دیده ای ازبس که غصه ای ازبس که پیکر شهدا را تجسمی ... از یاد برده ای که تو را زهر داده اند از یاد برده ای که تو را نیش کژدمی ... *** پیوسته می رسند پیاده سلام ها آهسته از کجاوه سلامٌ علیکمی آه ای کجاوه! باز تو آیا کجاوه ای؟ یا قایق شناورِ در سیل مردمی تعظیم می کنند عبور تو را همه گویا نسیم بگذرد از دشت گندمی اسفند91

هجری که بود مراد محبوب

از وصل هزار بار خوشتر

فخر الدین عراقی